Soms gebeuren er van die kleine momentjes die je dag onverwacht een beetje leuker maken. Laatst had ik er zo één in de bus.
Het was, wat je noemt, zo’n typische ochtend: half wakker, koffie nog maar nét zijn werk aan het doen en een bus die voller zat dan je eigenlijk hoopt. Ik vond een plekje bij het raam, schoof mijn tas onder de stoel en dacht: dit is een perfect moment om even te lezen. Dus ik pakte mijn e-reader uit m’n jaszak.
Binnen een paar seconden zat ik weer midden in mijn boek. Het mooie van een e-reader is dat je letterlijk overal verder kunt met lezen waar je was gebleven. Geen zware boeken, geen ezelsoren, gewoon één knop en je zit weer in het verhaal.
Bij de volgende halte stapte iemand in en kwam naast me zitten. We knikten elkaar even beleefd toe, zoals dat gaat in het openbaar vervoer.
En toen gebeurde er iets grappigs.
Hij haalde óók een e-reader te voor schijn.
Ik moest stiekem een beetje lachen. Twee compleet onbekende mensen, naast elkaar in de bus, allebei verdiept in hun eigen verhaal. Geen telefoons, geen social media, geen haastige berichten, alleen twee schermpjes vol boeken.
Na een paar minuten keek hij even op en zei:
“Geinig… volgens mij krijgen wij de meeste rust in onze kop vergeleken met de rest van de bus.”
En weet je? Hij had gelijk.
Terwijl om ons heen mensen muziek luisterden, berichten stuurden en de ochtenddrukte voorbij trok, zaten wij daar lekker te lezen. Twee mini-bibliotheken naast elkaar.
Toen ik bij mijn halte moest uitstappen, zei hij nog: “Fijne reis verder… en veel leesplezier.”
Dat is misschien wel het mooiste aan lezen: het creëert kleine momentjes van rust, zelfs op de drukste plekken.